เราอาจไม่เคยบอกว่ารักกันบ่อย
จนอาจดูน้อย เหมือนไม่ห่วงสักเท่าไหร่
และมีบ่อยครั้ง ขัดใจกันเรื่องเดิมอยู่เรื่อยไป
ลืมใส่ใจในความรักที่มีต่อกัน



ก่อนมันจะสายไปก่อน ขอฉันได้บอกถ้อยคำบางอย่าง
อาจไม่ฟังจับใจ แต่มันมาจากส่วนลึกที่มี
อยากบอกว่ารักที่สุด ถึงแม้เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที
ขอพูดคำหนึ่งคำนี้ เท่าที่เวลายังเหลือพอ



ขอโทษที่เคย ปล่อยให้เธอรู้สึก
เหงาอยู่ลึกลึกเพราะด้วยความไม่ตั้งใจ
ซ้ำลืมขอบคุณ สิ่งที่ทำให้กันอยู่เรื่อยไป
ทั้งที่ไม่มีคนไหน รักฉันอย่างเธอ



ก่อนมันจะสายไปก่อน ขอฉันได้บอกถ้อยคำบางอย่าง
อาจไม่ฟังจับใจ แต่มันมาจากส่วนลึกที่มี
อยากบอกว่ารักที่สุด ถึงแม้เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที
ขอพูดคำหนึ่งคำนี้ เท่าที่เวลายังเหลือพอ



ก่อนมันจะสายไปก่อน ขอฉันได้บอกถ้อยคำบางอย่าง
อาจไม่ฟังจับใจ แต่มันมาจากส่วนลึกที่มี
อยากบอกว่ารักที่สุด ถึงแม้เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที
ขอพูดคำหนึ่งคำนี้ เท่าที่เวลายังเหลือพอ



ขอพูดคำหนึ่งคำนี้

"รักเธอ"

เปิดออกมาดูสักครั้งที่เห็นอยู่ในใจ
เรื่องราววันวานที่เธอเก็บไว้ไม่ยอมปล่อยมัน
อดีตที่มีครั้งนั้น...ก่อนที่เราจะรักกัน
เหมือนไม่รู้จักเธอ...สักเท่าไหร่

แอบเจ็บในใจทุกครั้ง...ที่เห็นเธอเหม่อมองไป
คงมีอะไรที่เธอซ่อนไว้ ให้ไกลจากฉัน
อึดอัดอยู่ในใจอยากรู้ความจริงเหมือนกัน
โลกที่เธอไม่ให้ฉันเข้าไป

อะไรที่เธอได้เจอ แค่ไหนที่เธอพบมา
หัวใจเธอล้า หรือเจ็บมาเพราะใคร
ทำได้แค่ยืนข้างเธอ และบอกว่าฉันคนนี้นั้นเข้าใจ
เก็บคำถามที่มีเอาไว้คนเดียว

อะไรที่เธอได้เจอ แค่ไหนที่เธอพบมา
หัวใจเธอล้าหรือเจ็บมาเพราะใคร
ทำได้แค่ยืนข้างเธอ และบอกว่าฉันคนนี้นั้นเข้าใจ
จะมีวันที่เธอบอกกันบ้างไหม

อะไรที่เธอได้เจอ แค่ไหนที่เธอพบมา
หัวใจเธอล้าหรือเจ็บมาเพราะใคร
ทำได้แค่ยืนข้างเธอ และบอกว่าฉันคนนี้นั้นเข้าใจ
จะมีวันที่เธอบอกฉันหรือเปล่า

เก็บกอดความจริงนี้ไว้ เพราะรักเธอรู้ไหม
วันวานมันคงไม่มีความหมายถ้าเรามีกัน
ถึงจะเจ็บแค่ไหน ฉันพร้อมจะยอมรับมัน
โลกที่เธอไม่ให้ฉันเข้าไป
โลกที่ฉันไม่มีวัน...ได้เข้าไป

ไถลกับพื้้นดินแดงแห้งผาก ไถลกับฟ้าสีครามแห้งผาก
เลือดกระจาย น้ำกระจาย นอนเกลือกกลิ้งบนทางที่ผ่าน
ร้องตะโกน ร้องคำราม มันเจ็บลึกที่เธอไม่รู้ไม่ชี้ และไม่เข้าใจ

ไถลกับพื้นดินแดงแห้งผาก ไถลกับยั้ย ยัย ยัย แห้งผาก
เจ็บใจก็เพราะว่าเธอยังคิดว่าเราไม่รักไม่เคยสนใจ
ปวดใจที่ฉันรักเธอหมดใจ แต่เธอไม่รู้ไม่ฟัง

ร้องเพลง บนถนน จะทุกข์ทน จะปวดร้าวภายใน
ฉันเอง จะผ่านร้อน หากฉันนอน ความปวดร้าวไม่มีวันตาย...

ตั้งแต่วันที่ฉันได้พบเธอ
ก็เหมือนว่าโลกใบนี้มันเริ่มหยุด...หมุนไป
หน้าหนาวจะหนาวซักเท่าไหร่
หน้าร้อนจะร้อนซักแค่ไหน ก็ไม่เคยสน

เพราะทุกๆ วันที่มีเธออยู่ ก็ไม่รู้ ไม่รู้ฤดูอะไร
ฉันรู้แต่ว่าใจ ฉันมีเธอ

มีเธอเป็นฤดูแห่งความรัก
ฤดูที่ทำให้โลกนี้สดใส มีเธอเป็นฤดูที่ใคร
ก็คงไม่เข้าใจ ถ้าหากไม่ลองเปิด หัวใจ ให้รักเธออย่างฉัน

หน้าร้อนก็ไม่เคยร้อนใจ
หน้าฝนมีเธอกางร่ม เราเดินไปด้วยกัน
หน้าหนาวก็ยังไม่สำคัญ
แค่มีเพียงเธอเท่านั้น ก็อุ่นใจแล้ว

เพราะทุกๆ วันที่มีเธออยู่
ก็ไม่รู้ ไม่รู้ฤดูอะไร ฉันรู้แต่ว่าใจ ฉันมีเธอ

มีเธอเป็นฤดูแห่งความรัก
ฤดูที่ทำให้โลกนี้สดใส มีเธอเป็นฤดูที่ใคร
ก็คงไม่เข้าใจ ถ้าหากไม่ลองเปิด หัวใจ ให้รักเธออย่างฉัน

ต่างแค่ไหนสองใจก็อยู่ข้างกัน
เรายังไปด้วยกัน แม้วันคืนจะหมุนไป
นานแค่ไหนสองเราก็อยู่ข้างกัน
เรายังไปด้วยกัน ก็เพราะว่าเรา...ต่างใจเดียว