ได้โปรดอย่าคุยกับฉัน เพราะว่ามันเป็นหน้าที่
แต่จงคุยกับฉัน เมื่อยามที่เธอคิดถึงกัน

ความรักที่มั่นคง
ไม่จำเป็นต้องถึงร้อย หรือลดลงได้ถึงศูนย์

แม้ว่าปากจะไม่หวานเหมือนใคร
แต่ความจริงใจนี้ "เต็มเปี่ยม"

โปรดเรียนรู้ที่จะให้ไปพร้อมๆ กับ
การเรียนรู้ที่จะรับ

โปรดช่วยกันดูแลรักษาความรักตัวน้อยๆ
ให้เค้าเติบโตไปเป็นความรักที่ดี

รอคุณอยุ่นะ ยืนรออยู่ที่เดิมทุกวัน
รอว่าเมื่อไหร่คุณจะเดินผ่านมา
เมื่อไหร่จะกล้าบอกสักที...
อืม..."รักคุณนะ"

คิดถึงเธอมาก อยากโทรหา
แต่กลัวว่าจะทำให้เธอรำคาน...ทำไงดีเนี่ยเรา


ถ้ารู้จักรัก โปรดจงเรียนรู้ที่จะรักษา
เพราะอย่างน้อยเราก็จะได้รู้จักพยายาม
"รักษาความรักไว้ให้อยู่กับเรานานๆ"

มันก็จริงที่ไม่มีคำว่าสาย สำหรับการเริ่มต้น
แต่บางทีก็สงสัยว่า ชีวิตนี้ "จะต้องเริ่มใหม่" อีกสักกี่ครั้ง ถึงจะพอใจ

บางทีเราก็ต้องการคนเดินร่วมทาง
เวลาที่เรามองไปแล้วไม่เห็นใคร
แต่รู้ไหม "คนๆ นั้นเดินอยู่ข้างๆ คุณตลอดแหละ"
อืม...วันนี้คุณมองเห็นเค้ารึยัง?




ปล.ข้อความจากเพื่อน
ผู้ที่เคยผิดหวังอย่างรุนแรง...